Bu kadar kolay pozisyonları kaçırırsan. Bu kadar laubali oynarsan sonucuna da katlanacaksın. Ondan sonra ne hakeme, ne de başka faktörlere faturayı kesmeyeceksin. Haftalardır söylüyoruz... Haftalardır yazıyoruz... Bu ligde bu kadar pozisyon yakalıyorsan atacaksın. Sadece bu ligde değil tabi ki... Her ligde böyle de... Atacak ve rahatlayacaksın... ‘Nasılsa ben bu maçı idare ederim, bir tane atarım sonra yatarım' dersen, sonuç dünkü gibi olur. Bazen de geçen haftaki Erciyes maçı gibi hezimet olur... Bu ligin şakası yok diyoruz, ama görüyoruz ki Manisaspor'da bunu ciddiye alan yok... Kadro kaliteli... Kadro bu lig için yeterli... Buraya kadar her şey iyi güzel de, bunlar sonuca gitmeye yetmiyor...

İlginç olan Manisaspor sahada zor alanı kolayca başarıyor... Kolay işleri beceremiyor...

Nedir bu başarılan zorlar... Mesela Manisaspor kalesinde rakip Kartalspor'un pozisyonu yok... Oyunda belirgin bir üstünlüğü yok... Bu yoklar aslında bir takımın zorlanacağı noktalar. Ama bu noktalarda başarılı Manisaspor... Bir de öyle bir gol atıyorsun ki, tam bir beceri gerektiriyor, ustalık gerektiriyor... Tecrübe gerektiriyor... Bunu da Cenk İşler yapıyor... Zaten ustalıkta, beceride ve üstüne tecrübe de bu oyuncu da olunca, atılması zor olan bir gol ile öne geçebiliyorsun...

Nedir peki kolay olup becerilemeyenler. Çok kolay bulunan pozisyonlar, cömertçe harcanan fırsatlar. Bu ligde bence hiçbir takım, bu kadar çok ve bu kadar kolay pozisyona girmiyor. Sen hem pozisyona giriyorsun, hem de kolay giriyorsun ama son vuruşu yapamıyorsun... Böyle olunca da futbolun değişmez kuralı karşına çıkıyor. Bir duran topta defansın uyuyor, Kartallı İskender arka direkte pençesini atıyor. Ve bir puanı kapıp takımını uçuruyor... Ve avantajlar da iki haftadır kaçıyor...

Zor şeylerden bahsettik, kolayların zorlaşmasına değindik... Türkiye'de belki de en kolay yolu seçip teknik heyete ve futbolculara yüklendik... Ama bizce olması gerekenlere değindik... Bir olması gerekene de değinmeden noktayı koymayalım...

Tamam takım hovardaca oynuyor... Zaman zaman ciddiyetten uzaklaşıyor... Hatta laubalileşiyor... Peki taraftarın vurdum duymazlığına ne demeli... Manisa'yı anlamak mümkün değil. Zaten bu saatten sonra ben, anlamaya da çalışmak için vakit harcayacak değil... Ama insan üzülüyor... Bir takımın var lider... Hedefe doğru yürüyor... Geçen hafta her şekliyle bozguna uğramış... Hakem katletmiş... Sonrasında da farklı yenilmiş... Haliyle moralide bozulmuş... Bu takımın tam desteğe ihtiyaç olduğu maçta, taraftar yine yok... Destek yine yok... Gelenlerin bir kısmı Levent hocaya sallıyor, bir kısmı Sezer'e giydiriyor, bir kısmı da açık tribünde amigosuna yalakalık yapıyor... Peki sahadaki mücadeleye kim bakıyor... Kim alkışlıyor... Çok az bir kesim...

Oyuncuları eleştiriyoruz... Teknik heyete yanlışlarını söylüyoruz... Fakat, seyirci de biraz bu oyunun içine girmeli artık... Girmeli ki, futbolcusuda canlansın, deplasmana gelen takımın oyuncusuda buranın deplasman olduğunu anlasın...